Leo’s leven 298: pouring from an empty cup

Goedemorgen fijne mensen en welkom bij dit dagboek van dinsdag 28 juli! Ik praat je vandaag bij over mijn afgelopen week, die in het teken stond van maar om één ding: stress. Ik was niet vooruit te branden, liep rond met een nek die compleet vastzat en had ondertussen het gevoel dat ik vooral nóg meer moest doen. Tot een fysio me even pijnlijk duidelijk maakte dat mijn lijf misschien iets probeerde te vertellen. Dus: ik ging op zoek naar de helikopterview, veegde een agenda leeg, ging surfen, sliep in een kasteel, at de beste worstenbroodjes van 2026 en probeerde vooral te leren dat ik niet áltijd productief hoef te zijn. Lees je mee?

Dinsdag: niet vooruit te branden

We beginnen dit dagboek al medium, want ik was dinsdag niet vooruit te branden en sinds afgelopen donderdag snap ik waarom. Dus dat lees je zo. Maar dinsdag was dus een stomme, luie dag. Weinig productief. Ik schreef m’n dagboek en ruimde met de grootste moeite m’n hele huis op, omdat er in de middag nieuwe foto’s gemaakt werden voor Grace Locations – het platform waarop we ons huis verhuren voor fotoshoots. En verder was er nietssss deze dinsdag. Ja, nekpijn, dat was er. Maar verder niets.

Woensdag: we regelden ons pensioen in Uden

Op woensdag moesten Jan en ik vroeg uit de veren, want om 7 uur zaten we al in de auto richting Uden voor een gesprek met de Pensioendokter.

Jan vindt het belangrijk dat wij als twee zzp’ers ons pensioen eens goed gaan regelen en we hebben al wel ietssss gedaan (een potje hier en daar bij Brand New Day), maar het kon beter. Dus we gingen het eens even grondig aanpakken met de Pensioendokter, die alllllll je financiën doorspit en met een gedetailleerd plan komt voor je oude dag. Een sessie van 9-13 uur (en het liep uit tot 14 uur) en ik had er ZO weinig zin in (jullie weten hoe erg ik financiën haat), maar het was achteraf zó goed.

We hebben nu gewoon duidelijk inzichtelijk wat we iedere maand opzij moeten zetten en op welke rekeningen, zodat we rond de pensioenleeftijd een bepaald bedrag bij elkaar belegd hebben dat in verhouding staat tot het leuke leven dat we nu leven. We moeten nog van alles regelen in de vorm van: overzetten naar een bv, rekeningen openen, het testament aanpassen, maarrrr we weten nu in ieder geval concreet wat we moeten doen. Heel fijn!

Donderdag: naar de holistische fysio

Op donderdagochtend ging ik lekker sporten bij PT Sas. Ik had nog steeds die stomme nekpijn, die me al een week in de weg zat, en twijfelde zelfs even of ik m’n sportles af zou zeggen. Maar gelukkig deed ik dat niet, want Sas paste de les perfect aan zodat ik wél nog steeds hard aan het sporten was, maar er ook ruimte was voor mobiliteitsoefeningen om die nek en schouders een beetje los te krijgen. ZO fijn weer. Wat een aanrader is dit toch (lees: Rewoman in Haarlem #barter).

Na de training kleedde ik me om en stapte ik in de auto naar Amsterdam voor een afspraak bij holistisch fysiotherapeut Annemiek. De laatste keer dat ik haar had bezocht was tijdens de zwangerschap van Senna en nu was het wel weer eens tijd. Zij is mijn heldin als het aankomt op vage klachten en kan o.a. heel goed dry needlen. En volgens mij was dat precies wat ik nodig had bij die nekpijn.

Nou, dat was inderdaad zo, maar ook meer dan dat. Annemiek wist even pijnlijk bloot te leggen dat ik waarschijnlijk nekpijn heb doordat ik stress heb. En het is mijn klassieke valkuil dat ik dat zelf altijd als laatste doorheb.

Ik had het de weken voor we op vakantie gingen behoorlijk druk met werk, moest nog snel wat dingen afronden, ben veel gestresst rondom kinderdingen (tantrums die je op je tenen doen lopen, tantrums die je op wilt lossen, dagelijkse dingen die geregeld moeten worden (gezond eten, boodschappen, koken, op tijd naar bed, nieuwe kleren, uitdagend speelgoed, etc. – ik ben met van alles bezig in mijn hoofd)) en toen kwam de vakantie, die HEEL leuk was, maar ook heel hard werken. Toen waren we terug en heb ik weinig op m’n gat gezeten, deed ik veel avonden met de kinderen alleen en ben ik gewoon doorgegaan. Toen kwam die nekpijn in m’n lijf en ben ik óók doorgegaan, ondanks dat ik de hele tijd heel sterk de behoefte voel om een dag in bed te liggen en een serie te kijken. Of een boek te lezen. En ho maar dat ik dan bedenk: misschien kan je het ook gewoon even wat rustiger aan doen? Nee, ik voel de hele tijd dat ik SUPER productief moet zijn. NIET stilzitten. Er is altijd wel iets dat ik moet doen.

Nou, nu even niet.

Annemiek probeerde de boel te needelen en los te masseren, maar zelfs zij kreeg het niet los. Ik geloof niet dat het ooit zo vast heeft gezeten. Hopelijk is het in de komende dagen beter.

Eenmaal thuis had ik goed begrepen dat er ff iets anders moet. In mijn hoofd en in m’n schema. Maar eerst moest er eten gekookt worden voor de jongens en ik moest nog een campagne live zetten en een samenwerking mailen en iets anders voor werk doen. Eindstand: ik zat niet een middag op m’n gat, maar had 20 minuten voor mezelf voordat ik de kindjes van de opvang haalde. Wanneer leer ik het nou?!

‘s Avonds was het tijd om in bad te gaan. Dat is nou precies zo’n ding dat ik oversla, terwijl het me wel ontspanning geeft. Maar de kronkel die ik in mijn hoofd heb, is dat op de avonden dat ik alleen ben met de kinderen, ik niet in bad kan, omdat áls er eentje wakker wordt, ik er METEEN naartoe moet. Alsof ik me niet eerst ff kan afdrogen en een badjas aan kan doen. Maar dit soort dingen kan ik me niet goed bedenken, als m’n hoofd langzamerhand in de damage-control-stand gaat. Dus vanavond was het tijd voor: bad.

Vrijdag: naar een bierfestival

Op vrijdagochtend had ik podcastopnames, waar ik een beetje met een knoop in m’n maag naartoe ging. I mean: genoeg ouders die op deze manier tegen de lamp lopen en dus: super herkenbaar verhaal. Maar ik wilde het liefst gewoon een vrolijk verhaal vertellen in de podcast over ouderschap. Iets luchtigs. Maar Frank voelde al aan dat ik er niet lekker bij zat – dat doet hij goed hoor – en dus barstte ik los. En legde alles op tafel. Je hoort het wel in de aflevering die morgen online komt.

Frankie gaf me nóg ff een realitycheck; tipte me de helikopterview. En daardoor lukt het sinds vrijdag inderdaad om iets beter uit te zoomen. Ik kan heus wel wat dingen laten vallen – helemaal nu het zomerperiode is en niemand on top of it’s game functioneert.

Dus: vrijdagmiddag de agenda leeg en toen ben ik ff gaan surfen (want in bed gaan liggen voelde nog niet goed).

Vrijdagavond had ik een samenwerking staan met een bierfestival waar ik én heel graag naartoe wilde (ik had er afgesproken met een vriendin) én het was een werkding, dus ik kon ook niet zomaar cancellen. Dus toen ben ik wel gewoon met Layla naar Tapt geweest. Een suuuper fijne avond met een van m’n beste vriendinnen, waar ik ook gewoon ff uit de school kon klappen over hoe stressvol ik het soms vind, de tropenjaren. Dat was fijn <3.

Zaterdag: hotelletje met Jan

Op zaterdag hadden Jan en ik de perfecte plannen voor een gestresste meid: ik had een samenwerking (lees: weer werk, haha) met een hotel waar we waren uitgenodigd om lekker met z’n tweeën te vertoeven. Kindjes bij de oppas en wij op naar Nieuwkuijk, naar het oude Land van Ooit. We sliepen in Kasteel Steenenburg en dat was heerlijk! Ik sla het uitgebreide verhaal even over, want dat kan je hierrr wel lezen en dan ben ik eerder klaar met dit dagboek, zodat ik weer op m’n gat kan .

Zondag: de beste worstenbroodjes van 2026

Op zondag werden we wakker in het hotel na een heer-lijke nacht.

En na een lekker ontbijt zijn we naar de Drunense Duinen geweest voor een wandeling in de natuur (altijd een goed idee) en daarna een bezoekje aan Bakkertje Deeg voor een heer-lijke Bossche bol en de lekkerste worstenbroodjes van 2026 (daadwerkelijk). Dat was top <3.

We kochten nog even twee nieuwe boekjes voor de jongens en reden toen weer naar huis. Bij ons thuis waren Jans ouders aan het oppassen op de kinderen en mijn ouders even op bezoek, dus dat was gezellig thuiskomen. En het was heerlijk om de kindjes weer te zien <3. Het is soms zó goed om even weg te zijn, zodat je opgeladen terugkomt en weer veel meer geduld hebt dan wanneer je steeds maar doorgaat <3.

Maandag: NIKS

Op maandag was het tijd voor rigoureuze beslissingen (die ik natuurlijk helemaal niet durf te maken), dus ik veegde mijn agenda leeg en ging een dag niksen. Ik deed alleen het broodnodige (een interview voorbereiden) en heb verder: uitgeslapen, een boek gelezen en avondeten gekookt.

Wat ook top is trouwens aan de you-can’t-pour-from-an-empty-cup-situatie, is dat Jan de komende vier dagen in Warsaw is voor zijn werk. Dus er moet tóch nog ff wat gepourd worden uit deze empty cup. En alledrie de oppasopties zijn of op vakantie, of ziek, of op een andere manier gehinderd. Dus ik rust overdag zoveel mogelijk uit, zodat ik de roerige avonden en nachten met twee kleintjes in m’n eentje kan runnen. Tja; dat is ook de realiteit van de tropenjaren.

Dus: dat was ff mijn dagboek van deze week. Een rauw inkijkje in de momenten dat het even wat minder gaat. Vast herkenbaar voor andere jonge (ambitieuze?) ouders. Ik ga m’n uiterste best doen om écht ff zo min mogelijk hooi op m’n vork te nemen. Ik wil niet helemaal al het werk neerleggen en twee weken vrij nemen, maar ik ga deze zomerperiode wel proberen om zo min mogelijk productief te zijn. Om veel rust te nemen. Veel tegen mezelf te zeggen dat ik niet altijd iets hoef. Veel hulp aannemen. Veel Thuisbezorgd bestellen of m’n kinderen brood als avondeten voorzetten.

Te beginnen bij vandaag. Ik werk tot half 2 en dan ga ik op m’n gat een lekker boek lezen. Vanavond krijgen de kindjes kant- en klaarpannenkoeken voorgeschoteld (ja, ook Senna) en dat is prima.

Ik spreek je volgende week. Of niet. Maar ik denk het wel.

Volg mijn leven op Instagram
Daar deel ik dagelijks alles wat ik meemaak in mijn leven. Van stories over interieurmake-overs, simpele DIY’s, leuke recepten, #parentlife met twee kleine kinderen, tot m’n outfit of today (of die van de kinderen) en heel veel tips om het leven zelf leuk te maken #zelfdeslingersophangen. Je vindt me als @Lterveld op Insta!