Goedemorgen fijne mensen en welkom bij mijn dagboek van dinsdag 1 september! Ik kan niet geloven dat er alweer een week voorbij is gevlogen en heb altijd als ik op het punt sta om te beginnen met mijn dagboek te schrijven, nog géén idee waarover ik ga schrijven. Zo’n blur is het leven soms, als het zo snel gaat. In ieder geval zou ik je vertellen over mijn weekendje Stockholm met moeder en zus, maar dat ging – spoiler alert – niet door. Daardoor ontdekte ik wel een leuke nieuwe dierentuin (in plaats van de beste fika van Zweden), ging ik zwemmen op zondagochtend (ipv uitslapen in een Airbnb) en konden we naar Proefpark Haarlem (in plaats van wandelen door regenachtig Stockholm!!). Verder bestond de week uit Yesteryear, werk, ontstoken tenen, een interview met Anna Nooshin en een filmdate <3.
Dinsdag:
Dinsdag was een werkdag, die halverwege werd onderbroken door een lesje PT bij Rewoman (#gekregen) en dat was me een partij pittig. Mijn hele lijf deed nog pijn van Lowlands; van die gekke pijntjes in je rug, schouders, voeten, billen… Au! Maar wat wil je, na een weekend lang 65.000 stappen slenteren op een festivalterrein .
Aan het einde van de dag haalden we de kindjes op van de opvang en stond oppas Lotte voor de deur. Een beetje gek getimed, omdat we net een heel weekend weg waren geweest van onze kleintjes, maar Jan en ik wilden samen naar The Odyssee en dat kwam nou eenmaal het best uit op deze dinsdag om half 7 ‘s avonds (ja, je kan deze twee ouders in tropenjaren niet later naar de bios sturen, dan vallen we in slaap).
Overigens ging dit afscheid van de kids van mijn kant gepaard met een MILJOEN schuldgevoelens over dat ik ze weer bij iemand anders achterliet in plaats van zelf voor ze te zorgen en dat roept de vraag op: wie staat er eigenlijk op nummer één in je leven? Ik weet het even niet. Ik weet niet wat het is en ook niet wat ik vind dat het moet zijn. Alles in mij schreeuwt dat het mijn kinderen moeten zijn, maar ik heb er ook moeite mee omdat ik, voordat ik kinderen kreeg, altijd vond dat ík op nummer één moet. En dat stukje identiteit is kwijt, momenteel.
Op Lowlands had ik een goed gesprek met een vader die zichzelf júist heel erg op één zet en helemaal niet begreep waarom ik dat niet deed en ik vond het zeer verhelderend om eens die kant van de medaille te horen. En nu ben ik benieuwd – omdat ik nog heel erg zoekende ben naar het antwoord op deze vraag – als jij kinderen hebt: wie staat er op nummer één? Laat je het horen in de comments of een DM op Insta? Ik ben echt benieuwd en zal het onderwerp ook binnenkort eens opgooien in de podcast.
Anyway; Jan en ik op filmdate dus en dat was Te Gek. We aten van tevoren ff een hapje bij Café de Paris (goed terras in de zon, leuke kaart, lekker eten, chille eetcafé-vibe) en snelden daarna naar Pathé voor 3 uur marineren in een relax seat bij The Odyssee.
Omdat we allebei TERING moe waren van Lowlands, waren we een beetje bang voor in-slaap-val-praktijken, maar NIETS was minder aan de orde. Ook voor de tweede keer vond ik het een gewelllldige film. Wat een Must See. Echt een méésterwerk.
Woensdag: interview Anna Nooshin
Op woensdag was ik aan het werk en snelde ik rond het middaguur richting Amsterdam voor een meeting met het podcastbedrijf en de opnames met… Anna Nooshin! We maken een nazomerserie met de podcast, waarin we bekende ouders of experts interviewen en na Wietze de Jager vorige week was nu Anna Nooshin aan de beurt, om te vertellen over haar boek over pittig moederschap. En dat was echt een heel fijn gesprek. Woensdag 2 september kan je het luisteren in je favoriete podcastapp!
Donderdag:
De donderdagochtend begon roerig, want Morris z’n ontstoken teen – er was maandag een ander kindje op gaan staan – ontwikkelde zich lelijk en dus vonden Jan en ik het tijd om er ff mee naar de huisarts te gaan. Bellen met de huisarts tijdens de ochtendspits met kinderen bleek een uitdaging, maar het lukte om nog voor de opvangdag een afspraak te maken en dus snelde ik met Snorrebaard richting de dokter. Waar hij zich suuuper cool gedroeg, de schat. Niks aan de hand overigens, met die teen.
Daarna was het tijd voor beide kids om naar de opvang te gaan, zodat Jan en ik aan het werk konden. Ik hield me vandaag bezig met een vet leuke campagne voor een merk waarmee ik al het hele jaar samenwerk en mocht voor die samenwerking nieuwe notitieboekjes kopen en m’n takenlijst voor het najaar uitschrijven. Dingen waar deze structuurjunkie DOL op is.
Ik was er de hele dag mee bezig en aan het einde van de middag had ik nog een uurtje voordat ik de kinderen weer op mocht halen, dus toen ben ik in m’n nieuwe boek Yesteryear gedoken. Omdat IEDEREEN het er online over heeft, móet ik dit boek toch ook ff lezen. Ik ben nu ongeveer op een derde en moet ALLES in mezelf in bedwang houden om niet te googelen hoe die meid in godsnaam in achttienhonderdzoveel terecht is gekomen. Ik vind het een beetje een langzaam boek met veel details, maar ik werk me er gestaag doorheen omdat ik zo nieuwsgierig ben naar de uitkomst.
De avond was verder ook vrij roerig, wantttt ik zóu mijn spullen gaan pakken voor een weekendje Stockholm met m’n moeder en m’n zus (en had dat inpakken uitgesteld tot het allerlaatste moment, want hoeveel heeft een mens nodig als die niet met kinderen reist? NIKS!). Maarrrrr… de trip werd gecanceld, want mijn moeder had buikgriep. En dan wil je echtttt niet in het vliegtuig zitten (los van dat ik het ook lullig voor alle medepassagiers zou vinden). ZO balen. Maar we zouden echt maar heel kort gaan – van vrijdagmiddag tot zondagmiddag – dus ook te kort om te herstellen van buikgriep en evengoed een leuke dag te hebben. Nee, het hele weekendje viel in het water (ook nog letterlijk trouwens; het was vrij kutweer in Stockholm, dus dat was dan wel weer een zegen dat we dat gemist hebben) en helaas konden we onze Airbnb niet cancellen, dus kostte de hele grap ook nog €800. Duur griepje wel.
Vrijdag:
Dan moeten we er maar het beste van maken. Op vrijdag was ik vrij, want ja – ik zou in Stockholm zitten – en het was Jans dag met de kinderen en omdat ik ze zo weinig gezien had de laatste dagen, vond ik het heerlijk om ze te vergezellen. We besloten met z’n vieren naar de dierentuin in Amersfoort te gaan en dat was SUPER leuk.
We zagen maar een klein deel van het park – dat heb je met kleine kinderen – en Morris z’n hoogtepunt was het treintje (haha), maar we vonden het echt een leuk park en een leuke activiteit. Wel had ik me persoonlijk erg verheugd op de darkroom op het dierenpark (luister de podcast maar om erachter te komen wat ik bedoel), maar die hebben we helaas niet gevonden hahaha.
Zaterdag:
De zaterdag begon in alle vroegte en het was regenachtig en de herfstmeid in mij had er helemaal zin in; let’s do regenactiviteiten met kinderen! WE BAKKEN EEN BANANENBROOD! Samen met Morris maakte ik een improvisatie-bananenbrood uit het kookboek van Kikker, wat erggg leuk was en erg goed lukte. Heerlijk! EN nog gezond ook!
De rest van de dag bestond uit boswandelen toen het droog was, knutselen toen Senna lag te slapen en zelf ook nog ff een dutje doen, toen Jan Morris op sleeptouw nam.
Aan het einde van de middag zijn we nog even naar Proefpark Haarlem gegaan, waar we vrienden zouden meeten, maar uiteindelijk liepen planningen door elkaar en hebben we elkaar 5 minuten gesproken, voordat iedereen weer naar huis moest (met drie bier en twee happen eten achter de kiezen, bar weinig voor een foodfestival kan ik je vertellen), om kindjes naar bed te doen. En toen was de avond nog jong.
Voor de verandering (lees: omdat we geen nieuwe aflevering B&B meer hadden), zijn Jan en ik weer eens een spelletje gaan doen. Wat heel leuk was, maar ook saai en dus lagen we vroeg in bed. Kapot.
Zondag: zwemmen, kledingwissel, Bever
Op zondag was het – nadat Jan dat zaterdag had gedaan – mijn beurt om uit te slapen en daarna gingen we lekker met z’n allen naar het zwembad. Een ideale activiteit op een regenachtige ochtend – dachten ook veel andere ouders in het drukke doelgroepenbad haha. Maar het was wel fijn; ik merk dat Morris goed gaat op de regelmaat van (bijna) iedere zondag zwemmen én ik merk dat beide boys op deze manier lekker vrij door het water leren bewegen. Win-win!
‘s Middags ben ik ff in de kledingkasten van de jongens gedoken om te kijken of er nog genoeg winterkleding is en aan het einde van de middag zijn we nog even met z’n allen naar de Bever gegaan, omdat er binnenkort nog wat wandelvakanties voor Jan en mij aan zitten te komen (Madeira (Jan met vrienden) en Luxemburg (Leo en Jan)) en we allebei zin hebben om dat compleet uitgedost in outdoorwear te doen. XD
Maandag:
Maandag was niet zo’n bijzondere dag; ik was aan het werk en moest daarvoor een campagne helemaal opnieuw schieten, omdat het product dat in eerste instantie geleverd was, niet helemaal lekker uit de verf kwam op de content die ik al had gemaakt (niet mijn fout, maar wel sad, want alles moest opnieuw). Dus daar was ik een paar uur mee zoet. Verder was het een dag van mails, regen, boodschappen en meer van dat soort geregel.
‘s Avonds deed ik de avondspits grotendeels alleen, wat ik altijd een uitdaging vind. Helemaal nu Senna niet meer in z’n kinderstoel wil zitten sinds een week en dus óf op schoot moet, óf op een veel te grote grote-mensenstoel wil óf bij Morris in de stoel wil (maar dan zit Morris te miepen dat Senna hem vies maakt hahaha) – het is wat.
Later op de avond, toen iedereen lekker op bed lag, hebben Jan en ik nog ff gesport in de achtertuin – wat best wel lekker ging – en daarna kropen we op de bank met oud en vertrouwd weer een afleveringetje van B&B vol liefde.
En dat was de week! Veel gebeurd wel, hè? De komende week is qua werk iets drukker, maar in het weekend heb ik nog geen plannen. Nou ja; één plan. En dat is dat Jan zaterdag naar een vriend in Groningen gaat en dat ik van een nood een deugd ga maken en Senna vroeg naar bed doe en daarna een filmavond met Morris ga houden. Met een matras in de woonkamer, chipjes in een bakje en dan samen een vette film kijken. Ik moet nog even op zoek naar iets leuks voor een 3-jarige, dus mocht je nog een tip hebben – let me know!
Oh en vergeet niet te reageren wie er bij jou op één staat! Ik ben benieuwd!!
Volg mijn leven op Instagram
Daar deel ik dagelijks alles wat ik meemaak in mijn leven. Van stories over interieurmake-overs, simpele DIY’s, leuke recepten, #parentlife met twee kleine kinderen, tot m’n outfit of today (of die van de kinderen) en heel veel tips om het leven zelf leuk te maken #zelfdeslingersophangen. Je vindt me als @Lterveld op Insta!
Anna zegt:
Ik heb geen kinderen maar wat me lastiger lijkt voor jou dan weer voor andere mensen is dat je werkleven ook heel erg met thuis en moeder-zijn verbonden is. Ik ben bijvoorbeeld docent en als ik kinderen zou hebben, dan zou ik die wereld nog steeds hebben waar de yoghurt op de vloer even niet zo relevant is.
Het is als iemand zonder kinderen ook wel interessant om hierover mee te lezen want ik voel het niet op dezelfde manier. Een avondje naar de film is echt niet zo groot als het lijkt met ouderschuldgevoel.
En ik heb net de foto’s uitgezocht van mijn logeerpartijtjes bij opa en oma en ik zou zeggen, lekker naar LL blijven gaan en de kinderen lekker uit logeren doen want dat is ook positief voor hun vorming!
C zegt:
Mijn filmtip: Knor!
Ank zegt:
Zo herkenbaar wat je schrijft! Film tip: Dikkertje Dap op videoland. Vond ‘m zelf ook leuk om te kijken haha, echt een lieve film <3
Eli zegt:
Dikkie dik films op Netflix!
En idd mijn kind op nummer 1, ik denk zo vaak ‘ nu is de tijd’ en wordt er zelf ook erg blij van tijd samen. Maaaar door 4 jaar slaap gebrek wel ook veel Pathé, wandelen, weekendjes en nachten weg met mezelf en man en vriendinnen, je moet ook goed voor jezelf zorgen!
Vond wel een goede tip wat iemand anders zei, acceptatie van hoe het nu is scheelt heel veel in eventuele frustratie denk ik.
nienke zegt:
Hey Leonie, ik vind het heel fijn dat je deze zaken zo openlijk aankaart. Ik denk dat heel veel ouders dit herkennen. Ik vind het heel tof om te lezen wat je allemaal onderneemt voor je kindjes, voor je man en ook voor jezelf. Het vinden van de balans lukt misschien niet altijd, maar je mag zeker trots zijn op hoe veel je je best doet (en er wél lukt!)
Isra brouwer zegt:
Je gaat vaak leuke dingen doen; uiteten, op vakantie, nachtje weg, spa, lowlands, dates met jezelf, je hebt een oppas, betrokken ouders en schoonouders, kinderen gaan naar de opvang…. Er zijn moeders die als ze even alleen naar de supermarkt kunnen gaan al blij zijn. Voor veel moeders is het overleven, echt overleven. Ik denk bij jou iets meer een luxe dingetje?.
Marijke Plender zegt:
Ik ben geneigd mijn kinderen op 1 te zetten, maar als ik mezelf iets vaker naar voren schuif en leuke dingen doe, ben ik een veel gezelligere moeder met meer energie. Het is vallen en opstaan hier, want ik vergeet dingen te plannen door gebrek aan energie en ruimte om na te denken 🤪
Sara zegt:
Hey Leo,
Ik volg je al een hele lange tijd en ik denk dat je hier ook heel lang mee worstelt (volg je vanaf je eerste kind) onze kinderen zijn ongeveer even oud dus de uitdagingen komen mij heel bekend voor. Alleen denk ik dat je echt moet gaan accepteren dat Leo voor de kinderen nooit meer terugkomt; die tijd is echt voorbij. Goed voor jezelf zorgen is belangrijk; tijd voor jezelf en jan is belangrijk, maar het idee van jezelf op 1 en alles doen waar jezelf zin in hebt moet je echt achter je laten, anders zijn deze tropenjaren en misschien wel de volgende jaren altijd “zwaar” terwijl als je accepteert dat dit het nieuwe normaal is en je het gedoe echt accepteert je pas echt volledig gaat genieten en niet meer steeds denkt ja maar voor de kinderen kon ik dit en dit.
Milou zegt:
Filmtip: Olifantje in het bos op NPO. Ook leuk voor jou! Muziek ook geweldig, luisteren we vaak
Tara zegt:
Je hebt wel de moedermaffia op je afgeroepen Leo 😉 Ik heb geen kinderen (icsi jee, heb al je blogs daarover herlezen), maar mij lijkt dat het niet óf jij óf de kinderen altijd op 1 hoeft te zijn, maar af en toe jij en af en toe de kinderen.
Las ooit de metafoor dat je glazen ballen en plastic ballen hebt. Die kan je allemaal in de lucht proberen te houden, maar dan gaat het ooit een keer mis en vallen de glazen ballen ook kapot. De plasticen overleven het wel. Sommige glazen ballen zijn voor de kinderen en sommige plastic ballen zijn voor jezelf, en andere glazen ballen zijn voor jezelf en sommige plastic ballen voor de kinderen. Warrig verhaal dit maar wie weet helpt het!
Andréa zegt:
Heerlijk om te lezen weer!
Je MOET goed voor jezelf zorgen om een leuke mama te kunnen zijn, maar ik probeer wel altijd uit te vinden of ik zelfzorg nodig heb of dat ik stiekem gewoon fomo heb voor iets leuks. Is het dat laatste, dan gaan m’n kinderen voor, mijn fomo kan ik later wel weer inhalen 😀
Andréa zegt:
Oh én het beste dat je je kinderen kunt geven is houden van hun vader, dus datenights zijn NOOIT underrated! 😀
Marit zegt:
Onze dochter is pas 6 maanden, dus zij staat nu heel vaak op nummer 1. Maar ik ben pas een leuke Mama als ik ook nog meer mag zijn dan alleen maar Mama. Dus ook gewoon even me-time door af en toe zelf met vriendinnen weg te gaan, te sporten en avondjes samen met mijn man leuke dingen te doen!
Beau zegt:
Nou, aangezien er maar 1 op de eerste plaats kan staan zijn dat de kids! Zij zijn nog opgroeiend en hun jeugd is zich aan het vormen dus vandaar de keuze. Dat wil absoluut niet zeggen dat ik mezelf wegcijfer, dat klinkt dan wel erg heftig vind ik…je kind op 1 wil niet zeggen dat je zelf ergens onderaan bungelt toch? Ik vergeet mezelf zeker niet, en dat kan prima naast elkaar bestaan.
S. zegt:
Mijn kinderen staan op 1. Wat mij betreft een no-brainer. (De meeste van) onze behoeften komen wel weer als ze wat ouder zijn.
We doen echt wel dingen voor onszelf. Maar geen grote dingen, weekendjes weg of vakanties. Dat is toch niet zo leuk als voordat we kinderen hadden, want continu afvragen hoe het gaat thuis. Dus doe liever af en toe een uurtje iets voor mijzelf en dan de grote dingen lekker samen met de kids.
Anke zegt:
Slecht antwoord, maar ik hoef geen keuze te maken. Als ik blij ben, ben ik leuker voor de kids. En als zij blij zijn, zijn zij ook leuker voor ons🤷♀️
Leuke films die het hier goed doen: cars en toy story
En misschien leuke tip; How About Mom!
Kim zegt:
Zonder twijfel mijn kinderen op 1! Ze zijn maar even jong en tijdens die jaren cijfer ik mijzelf met liefde weg, als ze 18 zijn heb ik wel weer tijd voor mijzelf.
Oh en op Netflix staan allebei de Dikkie Dik films, echte aanrader voor deze leeftijd.
Isa zegt:
Mijn kind staat echt met stiptttttttt op 1! Hoef er geen seconde over na te denken en cijfer mezelf met alle liefde en plezier voor hem weg
Lot zegt:
Onze driejarige is dol op de Draak Dries films op NPO-Start!